Wat is het verschil tussen sharding en partitionering?

Beide termen verwijzen naar het verdelen van gegevens om de prestaties en beheersbaarheid te verbeteren, maar worden in verschillende contexten gebruikt.

• Partitionering (Partitioning): Wordt meestal toegepast in de context van individuele databases, waarbij een grote tabel logisch wordt opgesplitst in kleinere, beheersbare delen (partities) op basis van een bepaald criterium (bijvoorbeeld op datumbereik, op hash). Alle partities blijven op één server of cluster. Dit verbetert de query-prestaties die slechts een deel van de gegevens behandelen en vereenvoudigt het beheer (back-ups, herstel).

• Sharding (Sharding): Wordt toegepast in de context van horizontale schaalvergroting van databases, waarbij gegevens worden verdeeld over meerdere onafhankelijke database-instanties (shards), die op verschillende servers kunnen staan. Elke shard bevat een subset van de gemeenschappelijke gegevens en kan onafhankelijk werken. Query's worden naar een specifieke shard gestuurd op basis van een logica voor shard-bepaling. Dit maakt het mogelijk om de belasting en het datavolume over meerdere servers te verdelen.

Belangrijkste verschillen:

Kenmerk	Partitionering	Sharding
Context	Eén database of cluster	Meerdere database-instanties
Fysieke scheiding	Nee (logisch binnen één server)	Ja (op verschillende servers/clusters)
Doel	Verbeteren van beheersbaarheid en prestaties binnen één server	Horizontale schaalvergroting, verdeling van de belasting
Transparantie voor de applicatie	Vaak transparant voor de applicatie	Vereist logica voor shard-bepaling in de applicatie of via proxy
Complexiteit	Minder complex	Complexer