Ποια μοτίβα σχεδίασης χρησιμοποιούνται παραδοσιακά στην κινητή ανάπτυξη;

MVC (Μοντέλο–Προβολή–Ελεγκτής): Διαχωρίζει την εφαρμογή σε τρία αλληλοσυνδεδεμένα μέρη: Μοντέλο (δεδομένα και επιχειρηματική λογική), Προβολή (UI) και Ελεγκτής (σύνδεση).

MVP (Μοντέλο–Προβολή–Παρουσιαστής): Βελτιωμένη έκδοση του MVC, όπου ο Παρουσιαστής αναλαμβάνει την ευθύνη για τη λογική της προβολής, καθιστώντας την Προβολή πιο παθητική.

MVVM (Μοντέλο–Προβολή–ViewModel): Χρησιμοποιεί ένα ViewModel που περιέχει τη λογική της προβολής και τα δεδομένα στα οποία συνδέεται η Προβολή. Διευκολύνει τις δοκιμές και τον διαχωρισμό των ευθυνών.

Observer (Παρατηρητής): Επιτρέπει σε αντικείμενα (παρατηρητές) να εγγραφούν σε αλλαγές σε ένα άλλο αντικείμενο (υποκείμενο) και να λαμβάνουν ειδοποιήσεις όταν συμβαίνουν. Χρησιμοποιείται συχνά για χειρισμό γεγονότων UI ή αλλαγών δεδομένων.

Singleton (Μονότυπο): Διασφαλίζει ότι μια κλάση έχει μόνο ένα αντίγραφο και παρέχει ένα παγκόσμιο σημείο πρόσβασης σε αυτό. Χρησιμοποιείται για διαχειριστές, υπηρεσίες.

Factory (Εργοστάσιο): Παρέχει ένα διεπαφή για τη δημιουργία αντικειμένων από μια οικογένεια κλάσεων, επιτρέποντας στις υποκλάσεις να επιλέγουν τον τύπο του αντικειμένου που θα δημιουργηθεί. Χρησιμοποιείται για την ενσωμάτωση της λογικής δημιουργίας αντικειμένων.

Dependency Injection (Ενέσεις Εξαρτήσεων): Επιτρέπει σε αντικείμενα να λαμβάνουν τις εξαρτήσεις τους από το εξωτερικό, αντί να τις δημιουργούν τα ίδια. Βελτιώνει τη δοκιμαστικότητα και την ευελιξία. Παραδείγματα: Dagger, Koin.

Repository (Αποθετήριο): Αφαιρεί την πρόσβαση σε δεδομένα από διάφορες πηγές (βάση δεδομένων, δίκτυο, cache). Παρέχει ένα καθαρό API για εργασία με δεδομένα.

Strategy (Στρατηγική): Ορίζει μια οικογένεια αλγορίθμων, τους ενσωματώνει και τους καθιστά εναλλάξιμους. Επιτρέπει την επιλογή του αλγορίθμου κατά την εκτέλεση.