Android'de dosya depolama tarihçesi hakkında ne biliyorsunuz?

Android'deki dosya depolama geçmişi, güvenlik, gizlilik ve veri yönetimini geliştirme çabalarını yansıtan birkaç önemli aşamadan geçti.

Başlangıçta, Android'in erken sürümlerinde, dosya sistemine erişim görece özgürdü. Uygulamalar, WRITE_EXTERNAL_STORAGE ve READ_EXTERNAL_STORAGE izinlerini kullanarak, dış depolama (SD kart) üzerinde neredeyse her yerde dosya okuyup yazabiliyordu. Bu, veri organizasyonu, uygulamalar arası çatışmalar ve güvenlik sorunlarına yol açıyordu çünkü bir uygulama diğerinin verilerine erişebiliyordu.

Durum, her uygulama için bir sandbox (kapsayıcı) kavramının tanıtılmasıyla değişmeye başladı. Her uygulama, kendi verilerini saklamak için ayrılmış özel bir alan aldı (Context.getFilesDir(), Context.getCacheDir()), ve diğer uygulamalar doğrudan erişim sağlayamıyordu.

Android 4.4 (KitKat) ile Storage Access Framework (SAF) tanıtıldı; bu, dokümanlar ve diğer dosyalara erişimi yöneten özel bir API idi ve sistem kullanıcı arayüzü üzerinden çalışıyordu. Bu, kullanıcılara, uygulamanın geçici erişim alacağı dosya ve dizinleri seçme imkanı verdi, geniş READ_EXTERNAL_STORAGE izinleri vermeye gerek kalmadan.

Android 6.0 (Marshmallow) ile birlikte, çalışma zamanında izinlerin tanıtılmasıyla önemli değişiklikler oldu. Dış depolama okuma ve yazma izinleri, uygulama çalışırken kullanıcıdan istendi ve bu, erişim şeffaflığını ve kontrolünü artırdı.

Android 10 (Q) ile Scoped Storage (Kapsamlı Depolama) getirildi; bu, yıllardır yapılan en önemli değişiklikti. Geniş erişim yerine, varsayılan olarak uygulamalar sadece şunlara erişebilir:

• Kendi özel dizinleri (getExternalFilesDir()).
• MediaStore API aracılığıyla paylaşılan medya koleksiyonları (fotoğraflar, videolar, sesler).
• SAF üzerinden kullanıcının seçtiği diğer dosyalar.

Belirli dosya türleri (örneğin, belge dosyaları) için geniş erişim yalnızca SAF aracılığıyla mümkün hale geldi. Tüm dosyalara erişim gerektiren uygulamalar (örneğin, dosya yöneticileri) için yeni bir izin olan MANAGE_EXTERNAL_STORAGE tanıtıldı; bu, özel bir inceleme gerektirir ve çoğu uygulamaya verilmez.

Bazı önemli noktalar:

• Dahili depolama: Her zaman her uygulama için özel oldu.
• Harici depolama: özgür erişimden, her uygulama için sıkı kontrol edilen ve izole edilmiş depolamaya dönüştü.
• MediaStore: paylaşılan koleksiyonlarda medya dosyalarıyla çalışmak için tercih edilen yöntemdir.
• SAF: kullanıcının, uygulamaya, özel alanı dışındaki dosyalara erişim izni vermesi için güvenli ve kullanışlı bir yol sağlar.

Depolama sisteminin evrimi, Google'ın kullanıcı verilerinin güvenliğini artırma ve geliştiriciler için dosya yönetimini basitleştirme çabalarını yansıtır.