W jakich sytuacjach dziedziczenie w programowaniu…

Dziedziczenie jest przydatne do:

Ponownego użycia kodu: Wspólna funkcjonalność jest umieszczana w klasie bazowej.
Tworzenia hierarchii typów (relacja is-a): Gdy klasa pochodna jest odmianą klasy bazowej.
Polimorfizmu: Możliwości obsługi obiektów różnych typów przez wspólny interfejs klasy bazowej.
Rozszerzania funkcjonalności: Dodawanie nowych metod lub pól do istniejącej klasy.

Unikać dziedziczenia, gdy:

Zostało naruszone zasada podstawienia Liskov: Klasa pochodna nie może w pełni zastąpić klasy bazowej bez zmiany poprawności programu.
Tworzy się sztywne powiązanie między klasami: Zmiany w klasie bazowej mogą niepożądanie wpłynąć na wszystkie klasy pochodne.
Wymagane jest łączenie funkcjonalności z różnych niepowiązanych źródeł (relacja has-a): Lepsza jest kompozycja.
Hierarchia jest zbyt skomplikowana: Głębokie łańcuchy dziedziczenia są trudne do utrzymania i zrozumienia.
Dziedziczenie do ponownego użycia kodu, gdy funkcjonalność nie jest wspólnym "typem": Lepsze jest użycie klas pomocniczych lub delegacji.

// Przykład, gdy dziedziczenie jest przydatne
open class Animal {
    open fun makeSound() {
        println("Ogólny dźwięk zwierzęcia")
    }
}

class Dog : Animal() { // Dog JEST-EM Animal
    override fun makeSound() {
        println("Hau")
    }
}

class Cat : Animal() { // Cat JEST-EM Animal
    override fun makeSound() {
        println("Miau")
    }
}

// Przykład, gdy kompozycja jest preferowana nad dziedziczeniem dla relacji "has-a"
class Engine {
    fun start() { println("Silnik uruchomiony") }
}

// Zamiast dziedziczenia od Engine dla Car
// class Car : Engine() // Zły projekt, Car NIE JEST-EM Engine

class Car {
    private val engine = Engine() // Car POSIADA Engine
    fun drive() {
        engine.start()
        println("Samochód jedzie")
    }
}

W jakich sytuacjach dziedziczenie w programowaniu obiektowym jest przydatne, a kiedy należy się od niego odwrócić?