Hoe voer je een equivalente verdeling uit zonder gebruik te maken van grenswaarden?

De verdeling in equivalente klassen zonder gebruik te maken van grenswaarden bestaat uit het definiëren van invoerwaarden die naar verwachting door het systeem op dezelfde manier worden verwerkt. In plaats van te focussen op de grenzen van het bereik, worden typische vertegenwoordigers van elke klasse geïdentificeerd.

Het algoritme is als volgt:

1. Analyseer de vereisten: begrijp de functionaliteit en bepaal welke invoergegevens het gedrag van het systeem beïnvloeden.
2. Identificeer klassen: verdeel de invoergegevens in groepen die vergelijkbare situaties of verwerkingsvoorwaarden vertegenwoordigen. De gegevens in elke klasse moeten zich identiek gedragen.
3. Kies vertegenwoordigers: selecteer één of meerdere typische vertegenwoordigers voor elke klasse, zonder te focussen op de uiterste waarden.
4. Maak testgevallen: gebruik de geselecteerde vertegenwoordigers om testgevallen te vormen.

Voorbeeld: een functie die een getal van 1 tot 100 accepteert.

In plaats van grenzen (1, 100), kunnen klassen worden gedefinieerd:

• Getallen in het bereik (1, 100): bijvoorbeeld 5, 50, 95.
• Getallen buiten het bereik (< 1): bijvoorbeeld -10, 0.
• Getallen buiten het bereik (> 100): bijvoorbeeld 110, 200.

Voor elke klasse wordt een vertegenwoordiger gekozen, bijvoorbeeld:

• Klasse "Getallen in bereik": 50
• Klasse "Getallen buiten bereik (< 1)": 0
• Klasse "Getallen buiten bereik (> 100)": 150

Op deze manier bevatten de testgevallen deze vertegenwoordigers, zonder expliciet te focussen op de grenswaarden 1 en 100.