Wat is het principe van clustering of defecten?

Het principe van defect clustering of defectenclustering is een van de zeven kernprincipes van softwaretesten, dat stelt dat een klein aantal modules of componenten van het systeem het grootste deel van de gevonden defecten bevat. Met andere woorden, defecten zijn niet gelijkmatig verdeeld.

Dit betekent niet dat alleen deze "problematische" gebieden getest moeten worden. In plaats daarvan benadrukt dit principe het belang van het analyseren van de defectgeschiedenis en het richten van testinspanningen op die delen van het systeem waar defecten het meest voorkomen.

De oorzaken van clustering kunnen variëren:

• De complexiteit van de code of de bedrijfslogica van de module.
• Frequente wijzigingen in de component.
• De ervaring en vaardigheden van de ontwikkelaar die aan de module heeft gewerkt.
• Onvoldoende testdekking eerder.

Praktische toepassing van het principe:

• Gebruik maken van gegevens uit defectvolgsystemen (Jira, Azure DevOps, etc.) om "hete" punten te identificeren.
• Aanpassen van testplannen en -strategieën, met meer aandacht voor problematische modules.
• Extra regressietests uitvoeren in gebieden met een hoge dichtheid aan defecten.
• Prioriteit geven aan automatisering van tests voor dergelijke modules.