Vertel over de testontwerptechniek die bekend staat als 'Foutvoorspelling'.

De Error Guessing-techniek voor testontwerp is gebaseerd op de intuïtie, ervaring en kennis van de tester over mogelijke defecten in de software. Het idee is om te veronderstellen waar en welke fouten kunnen optreden, en tests te maken die specifiek gericht zijn op het opsporen van deze veronderstelde defecten.

Belangrijke aspecten:

• Gebaseerd op ervaring: De tester gebruikt zijn eerdere ervaring met vergelijkbare systemen, kennis van veelvoorkomende programmeerfouten, kwetsbaarheden en problemen die onder bepaalde omstandigheden kunnen optreden.
• Kennis van de applicatie: Een diepgaand begrip van de functionaliteit, architectuur en logica van de geteste applicatie stelt je in staat om problematische gebieden te voorspellen.
• Analyse van vereisten: Het bestuderen van documentatie en vereisten kan ambiguïteiten, tegenstrijdigheden of overgeslagen scenario’s aan het licht brengen die tot fouten kunnen leiden.
• Typische testgebieden:
  • Grenswaarden.
  • Verwerking van onjuiste, null of lege invoer.
  • Afhandeling van uitzonderingen en fouten.
  • Werken met databases (beperkingen, datatypes, relaties).
  • Gedrag onder hoge belasting of beperkte bronnen.
  • Werken met sessies en autorisatie.
  • Negatieve paden.

Voorbeelden van verwachte fouten:

• Buffer overflow bij het invoeren van een lange string.
• Delen door nul.
• Onjuiste verwerking van datums en tijden.
• Problemen met gelijktijdige toegang tot bronnen.
• Geheugenlekken.
• Onjuiste verwerking van speciale tekens.

Deze techniek is effectief om snel kritieke defecten te vinden, maar hangt sterk af van de kwalificatie en ervaring van de tester. Ze wordt vaak gebruikt in combinatie met formele testontwerptechnieken om een meer volledige dekking te garanderen.