Welke principes zou je gebruiken om modules op een hoger niveau dan klassen te scheiden?

Om modules op een hoger niveau te scheiden, zou ik de volgende principes gebruiken:

• Volgens principes van encapsulatie en cohesie (Cohesion & Coupling). Modules moeten zo zelfvoorzienend mogelijk zijn (hoge cohesie binnen de module) en minimale afhankelijkheden van elkaar hebben (lage koppeling tussen modules). Dit vergemakkelijkt testen, begrijpen en wijzigen van de code.
• Volgens functioneel gebied. Modules worden gegroepeerd op basis van bedrijfslogica of een specifiek verantwoordelijkheidsgebied (bijvoorbeeld gebruikersbeheer, betalingsverwerking, notificaties verzenden).
• Volgens architecturale lagen. In een multi-laag architectuur (bijvoorbeeld Presentatie, Business Logic, Data Access) kan elke laag een aparte module of een groep van modules vertegenwoordigen.
• Volgens het Single Responsibility Principle (SRP) toegepast op modules. Een module moet één reden hebben om te veranderen. Dit is een generalisatie van SRP op een grotere schaal.
• Volgens het principe van minimale privileges (Principle of Least Privilege). Modules moeten alleen toegang hebben tot de gegevens en functionaliteiten die ze echt nodig hebben.
• Met oog voor toekomstige veranderingen. De architectuur moet flexibel genoeg zijn om potentiële ontwikkelingen en wijziging van eisen te kunnen opvangen. Modules moeten zo onafhankelijk mogelijk van elkaar zijn om het toevoegen van nieuwe functies of het aanpassen van bestaande te vergemakkelijken.
• Gebaseerd op gebruikte frameworks en patronen. De structuur van een module wordt vaak bepaald of ondersteund door het gekozen framework (bijvoorbeeld, in MVC kan elke V, M, C behoren tot een aparte module of een groep modules afhankelijk van de schaal) of door architecturale patronen (bijvoorbeeld DDD - Domain-Driven Design, verdeling op basis van aggregaten).

Deze principes helpen bij het creëren van een beheersbare, schaalbare en onderhoudsvriendelijke architectuur van de applicatie.