Wat is gegevensnormalisatie in een relationele database?

Normalisatie is het proces van het structureren van een relationele database om gegevensredundantie te verminderen en de gegevensintegriteit te verbeteren.

Belangrijkste doelen:

• Reductie van redundantie: Voorkomen van gegevensduplicatie.
• Verbetering van de integriteit: Zorgen voor consistentie van gegevens bij invoegen, verwijderen en bijwerken.

Normalisatie is gebaseerd op het concept van normale vormen (NF). De meest voorkomende:

• 1NF (Eerste normale vorm):
  • Atomaire waarden in elke kolom.
  • Elke kolom bevat één waarde van een bepaald type.
• 2NF (Tweede normale vorm):
  • Is in 1NF.
  • Elke niet-sleutelattribuut hangt volledig af van de hele primaire sleutel. (Voor tabellen met een eenvoudige sleutel, komt 2NF overeen met 1NF).
• 3NF (Derde normale vorm):
  • Is in 2NF.
  • Geen transitieve afhankelijkheden: een niet-sleutelattribuut mag niet afhankelijk zijn van een ander niet-sleutelattribuut.

Voorbeeld van normalisatie (overgang van een niet-genormaliseerde vorm naar 1NF):

Niet-genormaliseerde tabel:

Bestelling_ID	Klant	Producten
1	Ivan	Melk, Brood
2	Maria	Appels, Bananen

Tabel in 1NF:

Bestelling_ID	Klant	Product
1	Ivan	Melk
1	Ivan	Brood
2	Maria	Appels
2	Maria	Bananen

Hogere normale vormen (BCNF, 4NF, 5NF) bestaan en worden toegepast in meer specifieke scenario's. De keuze van het normalisatieniveau hangt af van de prestatie- en complexiteitseisen van de database. Een te hoog niveau kan het aantal joins (JOIN) verhogen en de leesprestaties verminderen.