Waarom worden in sommige interfaces geen methoden…

Marker-interfaces (markeerinterfaces) definiëren geen methoden. Ze worden gebruikt om een klasse te markeren, wat aangeeft dat deze een bepaalde eigenschap of mogelijkheid bezit.

Voorbeelden van marker-interfaces:

java.io.Serializable: Markeert een klasse waarvan de objecten geserialiseerd kunnen worden.
java.lang.Cloneable: Markeert een klasse waarvan de objecten gekloond kunnen worden (ondersteunt de methode clone()).
java.util.RandomAccess: Markeert lijsten die snelle (constante tijd) willekeurige toegang tot hun elementen ondersteunen.

Het gebruik van marker-interfaces maakt het mogelijk:

Klassen te identificeren: Het type van een object controleren op lidmaatschap van een bepaalde groep met behulp van de instanceof operator.
```
// controleren of een object serialiseerbaar is
if (object instanceof Serializable) {
    // serialisatie uitvoeren
}
```
Gedrag te wijzigen: API's kunnen hun gedrag aanpassen afhankelijk van of de klasse een marker-klasse implementeert. Bijvoorbeeld, als een lijst RandomAccess implementeert, kunnen operaties op die lijst geoptimaliseerd worden.
Toegang te beperken: Sommige API's kunnen vereisen dat de objecten die ze ontvangen een bepaalde marker-klasse implementeren.
Annotaties: In modernere benaderingen worden veel gebruiksscenario's van marker-interfaces gerealiseerd met behulp van annotaties. Marker-interfaces worden echter nog steeds gebruikt in de Java-standaardbibliotheek en in legacy-code.

Waarom worden in sommige interfaces geen methoden gedefinieerd?