Wat zijn de SOLID-principes?

SOLID is een acroniem van de eerste letters van vijf principes van objectgeoriënteerd programmeren voorgesteld door Robert Martin. Ze helpen bij het creëren van uitbreidbare, onderhoudbare en testbare systemen.

1. Single Responsibility Principle (S):

   • Een module, klasse of functie moet slechts één reden hebben om te veranderen. Dit betekent dat elk onderdeel van het systeem een enkele, duidelijk gedefinieerde taak moet uitvoeren.

2. Open/Closed Principle (O):

   • Software-entiteiten (klassen, modules, functies, enz.) moeten openstaan voor uitbreiding, maar gesloten zijn voor modificatie. Nieuwe functionaliteit moet worden toegevoegd door het maken van nieuwe code, niet door het wijzigen van bestaande en geteste code.

3. Liskov Substitution Principle (L):

   • Objecten van een basisklasse moeten vervangbaar zijn door objecten van hun subklassen zonder de correctheid van het programma te schaden. Als S een subtype is van T, dan kan een object van type T worden vervangen door een object van type S zonder de gewenste eigenschappen van het programma te veranderen.

4. Interface Segregation Principle (I):

   • Klanten moeten niet afhankelijk zijn van interfaces die ze niet gebruiken. Grote interfaces moeten worden opgesplitst in kleinere en specifiekere interfaces, zodat klanten alleen omgaan met de methoden die ze echt nodig hebben.

5. Dependency Inversion Principle (D):

   • Modules op hoger niveau mogen niet afhankelijk zijn van modules op lager niveau. Beide typen modules moeten afhankelijk zijn van abstracties. Abstracties mogen niet afhankelijk zijn van details. Details moeten afhankelijk zijn van abstracties. Dit leidt tot het gebruik van patronen zoals Dependency Injection.

De SOLID-principes zijn aanbevelingen, geen strikte regels, en hun toepassing vereist begrip van de projectcontext.