რატომ შეიძლება ათასი კორუტინა დავიწყოთ, მაშინ როდესაც ათი ათასი ძაფის დაწყება ჩვეულებრივ შეუძლებელია?

კორუტინები — ეს მსუბუქი თხელი ნაკადებია, რომლებიც მართვადია პროგრამის დონეზე (მაგალითად, Kotlin-ში ან სხვა ენებზე დაგეგმვის საშუალებით), და არა ოპერაციული სისტემის სისტემური ნაკადები. ისინი არ საჭიროებენ ცალკე მეხსიერების სტეკის და სისტემური რესურსების გამოყოფას, ამიტომ შეიძლება ათასობით იყოს გამოშვებული დიდი დატვირთვის გარეშე.

სწორედ ამის საწინააღმდეგოდ, სისტემური ნაკადები საჭიროებენ მეხსიერების გამოყოფას სტეკისთვის, კონტექსტის გადართვის და სხვა რესურსებისთვის, რაც მათ რაოდენობას محدودავს. კორუტინები, მეორე მხრივ, მუშაობენ ერთ ან რამდენიმე ნაკადში, ძალიან სწრაფად და ეფექტურად გადადიან, რაც საშუალებას აძლევს ასინქრონული ოპერაციების მასშტაბირებას დიდი ხარჯების გარეშე.