Πείτε μας για την διπλοεπίπεδη αρχιτεκτονική πελάτη-εξυπηρετητή (2-Tier).

Σε μια αρχιτεκτονική δύο επιπέδων, υπάρχουν δύο βασικά συστατικά: ο πελάτης και ο διακομιστής.

• Πελάτης (Επίπεδο Παρουσίασης): Ασχολείται με την αλληλεπίδραση με τον χρήστη και την παρουσίαση δεδομένων. Μπορεί να είναι μια εφαρμογή επιτραπέζιου υπολογιστή, περιηγητής ιστού κ.λπ. Ολόκληρη η λογική του περιβάλλοντος χρήστη και μέρος της επιχειρηματικής λογικής μπορεί να βρίσκεται στην πλευρά του πελάτη.
• Διακομιστής (Επίπεδο Δεδομένων): Ασχολείται με την αποθήκευση και διαχείριση δεδομένων, συνήθως χρησιμοποιώντας μια βάση δεδομένων. Ο πελάτης στέλνει αιτήματα απευθείας στον διακομιστή για λήψη, προσθήκη, τροποποίηση ή διαγραφή δεδομένων.

Πλεονεκτήματα:

• Ευκολία ανάπτυξης και ανάπτυξης για μικρές εφαρμογές.
• Υψηλή απόδοση με μικρό αριθμό χρηστών, καθώς δεν υπάρχει ενδιάμεσο στρώμα.

Μειονεκτήματα:

• Περιορισμένη κλιμάκωση: με την αύξηση του αριθμού των πελατών, η απόδοση μπορεί να μειωθεί λόγω φόρτου στον διακομιστή βάσης δεδομένων.
• Διπλή επιχειρηματική λογική: ορισμένη επιχειρηματική λογική μπορεί να υλοποιηθεί τόσο στην πλευρά του πελάτη όσο και στον διακομιστή, καθιστώντας τη συντήρηση πιο δύσκολη.
• Πολυπλοκότητα υποστήριξης: οι αλλαγές στη λογική επιχειρήσεων ή στη βάση δεδομένων συχνά απαιτούν ενημέρωση όλων των πελατών.
• Προβλήματα ασφαλείας: άμεσα αιτήματα από τον πελάτη στη βάση δεδομένων μπορεί να αποτελέσουν απειλή.

Σενάρια χρήσης:

• Απλές επιτραπέζιες εφαρμογές με περιορισμένο αριθμό χρηστών.
• Εφαρμογές intranet σε μικρές επιχειρήσεις.

Παράδειγμα:

Μια απλή επιτραπέζια εφαρμογή καταγραφής που απευθύνεται απευθείας σε μια βάση δεδομένων αρχείων (π.χ., Access).

-- Παράδειγμα SQL ερώτησης από τον πελάτη στον διακομιστή
SELECT * FROM Customers WHERE City = 'Moscow';