Πώς χρησιμοποιούνται τα 'backing fields' σε Kotlin;

Τα πεδία υποστήριξης ('backing fields') δημιουργούνται αυτόματα από τον μεταγλωττιστή κατά τη χρήση τυπικών getters/setters και δεν απαιτούν ρητή δήλωση. Χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση της τιμής της ιδιότητας.

Η ρητή χρήση των 'backing fields' είναι σπάνια απαραίτητη, για παράδειγμα, όταν θέλετε να προσαρμόσετε έναν getter ή setter και ταυτόχρονα να αναφερθείτε στην ίδια την τιμή της ιδιότητας, αντί να καλέσετε τον getter, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αναδρομή.

Για ρητή πρόσβαση στο 'backing field' μέσα σε getter ή setter, χρησιμοποιείται ο αναγνωριστικός field.

class MyClass {
    var counter = 0 // Ο μεταγλωττιστής θα δημιουργήσει ένα backing field για αυτήν την ιδιότητα
        set(value) {
            // Έλεγχος της συνθήκης πριν από την ανάθεση
            if (value >= 0) {
                // Ρητή πρόσβαση στο backing field
                field = value
            }
        }
}

Το 'backing field' δεν δημιουργείται για μια ιδιότητα αν δεν υπάρχει ιδιότητα που να το χρησιμοποιεί (π.χ. για αφηρημένες ιδιότητες ή ιδιότητες διεπαφής), ή αν ο getter και ο setter είναι πλήρως προσαρμοσμένοι και δεν χρησιμοποιούν το 'backing field' που δημιουργείται από τον μεταγλωττιστή.

Παράδειγμα όπου το 'backing field' δεν δημιουργείται:

interface MyInterface {
    val abstractProperty: String // Χωρίς backing field
}

class AnotherClass {
    val computedProperty: Int
        get() = (1 + 2) // Ο getter δεν χρησιμοποιεί backing field, δεν υπάρχει backing field
}