Ποια μέθοδοι χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της αποτελεσματικότητας και της πολυπλοκότητας ενός αλγορίθμου;

Η αποτελεσματικότητα και η πολυπλοκότητα ενός αλγορίθμου αξιολογούνται συνήθως μέσω της ανάλυσης της χρονικής και χωρικής πολυπλοκότητας.

• Χρονική πολυπλοκότητα δείχνει πώς ο χρόνος εκτέλεσης του αλγορίθμου εξαρτάται από το μέγεθος των εισερχόμενων δεδομένων. Συνήθως εκφράζεται με την σημειογραφία "Big O", π.χ., O(n), O(n²), O(log n).
• Χωρική πολυπλοκότητα αντικατοπτρίζει πόση μνήμη απαιτεί ο αλγόριθμος ανάλογα με το μέγεθος των εισερχόμενων δεδομένων.

Για τον προσδιορισμό της πολυπλοκότητας, αναλύεται ο αριθμός των βασικών λειτουργιών (π.χ., συγκρίσεις, αναθέσεις) στις χειρότερες, μέσες και καλύτερες περιπτώσεις.

Παράδειγμα: η ταξινόμηση με φυσαλίδα έχει χρονική πολυπλοκότητα O(n²), καθώς στη χειρότερη περίπτωση χρειάζεται περίπου n² συγκρίσεις.

Επίσης, η αποτελεσματικότητα μπορεί να μετρηθεί εμπειρικά, τρέχοντας τον αλγόριθμο με διαφορετικά όγκους δεδομένων και μετρώντας το χρόνο και την κατανάλωση μνήμης.