Πώς γράφουμε κώδικα ώστε να λειτουργεί γρήγορα από την άποψη της δυναμικής διαχείρισης;

Χρησιμοποιήστε struct και enum αντί για class όπου είναι δυνατόν. Οι τύποι αξίας από προεπιλογή δεν χρησιμοποιούν δυναμική διανομή.

Εφαρμόστε final σε κλάσεις και μεθόδους για να αποτρέψετε την κληρονομικότητα και την υπερφόρτωση, επιτρέποντας στον μεταγλωττιστή να πραγματοποιεί άμεση διανομή.

final class MyFinalClass { // Η κλάση δεν μπορεί να κληρονομηθεί
    final func myFinalMethod() { // Η μέθοδος δεν μπορεί να υπερκαλυφθεί
        // ...
    }
}

Χρησιμοποιήστε πρωτόκολλα με απαιτήσεις μόνο static ή final μεθόδους/ιδιότητες, ή με γενικούς που μπορούν να εξειδικευτούν κατά τη διάρκεια της μεταγλώττισης.

protocol MyProtocol {
    static func staticMethod()
}

Χρησιμοποιήστε private και fileprivate για μεθόδους και ιδιότητες εντός κλάσεων/δομών/enum. Αυτό μπορεί να επιτρέψει στον μεταγλωττιστή να χρησιμοποιήσει ταχύτερη διανομή, καθώς το εύρος περιορίζεται.

class MyClass {
    private func privateMethod() {
        // ...
    }
}

Αποφύγετε τη συχνή χρήση κοινών πρωτοκόλλων σε χρόνο εκτέλεσης, όπου οι συγκεκριμένοι τύποι είναι άγνωστοι εκ των προτέρων, καθώς οι κλήσεις μέσω πρωτοκόλλων χρησιμοποιούν πίνακα εικονικής διανομής. Προτιμήστε γενικούς όπου είναι δυνατόν κατά τη διάρκεια της μεταγλώττισης.

Χρησιμοποιήστε το χαρακτηριστικό @inline(__always). Είναι μια υπόδειξη στον μεταγλωττιστή να προσπαθήσει να ενσωματώσει το σώμα της συνάρτησης στη θέση της κλήσης, αποφεύγοντας το κόστος κλήσης συνάρτησης. Δεν παρέχει πάντα οφέλη.

@inline(__always)
func myInlinedFunction() {
    // ...
}