Ποια διανομή χρησιμοποιείται για τις επεκτάσεις…

Ο χειρισμός κλήσεων για μεθόδους που υλοποιούνται σε επεκτάσεις εξαρτάται από τον τύπο της επέκτασης και τον χαρακτήρα της καλούμενης μεθόδου:

Δυναμική διαχείριση (Dynamic Dispatch): Χρησιμοποιείται για μεθόδους που ορίζονται σε πρωτόκολλα και επεκτάσεις αυτών των πρωτοκόλλων, όταν η μέθοδος καλείται μέσω μεταβλητής τύπου πρωτοκόλλου. Εφαρμόζεται επίσης σε μεθόδους επεκτάσεων κλάσεων.
Στατική διαχείριση (Static Dispatch): Χρησιμοποιείται για μεθόδους που ορίζονται σε επεκτάσεις δομών και καταλόγων. Η κλήση τέτοιων συναρτήσεων καθορίζεται κατά τη μεταγλώττιση.
Μικτή διαχείριση (Witness Table): Για επεκτάσεις πρωτοκόλλων με προεπιλεγμένη υλοποίηση. Αν ο τύπος που υλοποιεί το πρωτόκολλο ήδη υλοποιεί τη μέθοδο, θα χρησιμοποιηθεί αυτή η υλοποίηση (δυναμική διαχείριση). Διαφορετικά, θα κληθεί η υλοποίηση από την επέκταση μέσω του Πίνακα Μαρτύρων (όμοια με τη στατική διαχείριση, αλλά για πρωτόκολλα).

Παράδειγμα:

// Επέκταση μιας κλάσης - δυναμική διαχείριση κατά την κλήση μέσω μεταβλητής βασικού τύπου
class BaseClass {
}

extension BaseClass {
    func virtualMethod() {
        print("Επέκταση BaseClass")
    }
}

class DerivedClass: BaseClass {
    // Η υπερκάλυψη της μεθόδου επέκτασης είναι δυνατή, αλλά όχι συνηθισμένη
    // override func virtualMethod() { print("Επέκταση DerivedClass") }
}

// Επέκταση μιας δομής - στατική διαχείριση
struct MyStruct {
}

extension MyStruct {
    func staticMethod() {
        print("Επέκταση MyStruct")
    }
}

// Επέκταση πρωτοκόλλου
protocol MyProtocol {
    func protocolMethod()
}

extension MyProtocol {
    func protocolMethod() { // Προεπιλεγμένη υλοποίηση
        print("Προεπιλεγμένη υλοποίηση πρωτοκόλλου")
    }
}

struct ConformingStruct: MyProtocol {
    // Αν αφαιρεθεί το σχόλιο, θα κληθεί αυτή η υλοποίηση
    // func protocolMethod() { print("Υλοποίηση ConformingStruct") }
}

Ποια διανομή χρησιμοποιείται για τις επεκτάσεις (extensions) στο Swift;