Γιατί στο Ansible δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε…

Το Ansible επιδιώκει την δηλωτικότητα, περιγράφοντας την επιθυμητή κατάσταση του συστήματος. Ωστόσο, η πλήρης δηλωτικότητα περιορίζεται λόγω της ανάγκης εκτέλεσης μιας ακολουθίας ενεργειών και εξαρτήσεων μεταξύ των εργασιών, κάτι που μερικές φορές απαιτεί μια επιτακτική προσέγγιση για την σωστή επίτευξη της τελικής κατάστασης. Μερ modules ή εργασίες μπορεί να απαιτούν την εκτέλεση ενεργειών σε συγκεκριμένη σειρά ή να εξαρτώνται από την έξοδο προηγούμενων εργασιών.

Για παράδειγμα:

Προαιρετική εκτέλεση εργασιών: Η χρήση του when: για την εκτέλεση μιας εργασίας μόνο υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να παραβιάσει την καθαρότητα της δηλωτικότητας, καθώς η συνθήκη συχνά βασίζεται στην τρέχουσα (και όχι στην επιθυμητή τελική) κατάσταση ή το αποτέλεσμα μιας προηγούμενης εργασίας.
Χρήση του register και changed_when: Η αποθήκευση της εξόδου μιας εργασίας σε μια μεταβλητή (register) και η χρήση αυτής της εξόδου σε επόμενες εργασίες ή για τον καθορισμό αν υπήρξε αλλαγή (changed_when) αποτελεί επίσης ένα επιτακτικό στοιχείο.
Modules που εκτελούν εντολές: Modules όπως command, shell, script είναι από τη φύση τους επιτακτικά, καθώς απλώς εκτελούν μια δοσμένη εντολή χωρίς να εγγυώνται ή να περιγράφουν την τελική κατάσταση.

Παράδειγμα επιτακτικού στοιχείου:

- name: Βεβαιωθείτε ότι η υπηρεσία λειτουργεί
  systemd:
    name: my_service
    state: started
  register: service_status

- name: Επανεκκινήστε την υπηρεσία αν λειτουργεί
  command: systemctl restart my_service
  when: service_status.changed

Εδώ, η δεύτερη εργασία εκτελείται μόνο αν η πρώτη άλλαξε την κατάσταση της υπηρεσίας (π.χ., την ξεκίνησε). Αυτό είναι μια επιτακτική συνθήκη που εξαρτάται από το αποτέλεσμα της προηγούμενης ενέργειας.

Γενικά, το Ansible προσφέρει μια υβριδική προσέγγιση: προσπαθεί να είναι όσο το δυνατόν πιο δηλωτικό, αλλά αφήνει χώρο (μερικές φορές αναγκαίο) για τη χρήση επιτακτικών κατασκευών εκεί όπου η λογική ανάπτυξης και διαχείρισης διαμόρφωσης το απαιτεί.

Γιατί στο Ansible δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πλήρως την δηλωτική προσέγγιση σε όλα τα playbooks;