İncremental test nedir?

İncremental Test (Artımlı Test), sistemin bileşenleri veya modüllerinin, zaten test edilmiş parçalara ardışık olarak eklenmesinden sonra test edildiği bir entegrasyon stratejisidir.

Ana özellikler:

• Sıralı ekleme: Yeni modüller birer veya küçük gruplar halinde entegre edilir.
• Yeniden test: Yeni bir modül eklendikten sonra, tüm mevcut derlemenin entegrasyon testi yapılır.
• Sıra bağımlılığı: Modüllerin entegrasyon sırası önemlidir.

İncremental test türleri:

• "Alttan yukarı" (Bottom-Up): Test, en düşük seviyedeki modüllerden başlar ve diğerlerine bağlı olmayan modüllerle başlar. Daha sonra, onları çağıran daha yüksek seviyedeki modüller eklenir.
  • Avantajlar: Kritik düşük seviyeli modüllerdeki hataları erken tespit etme.
  • Dezavantajlar: Sistem ana modülleri (hepsini birleştirenler) en son test edilir.
• "Yukarıdan aşağı" (Top-Down): Test, yüksek seviyeli modüllerle (örneğin, kullanıcı arayüzü veya ana modül) başlar. Henüz uygulanmamış alt seviye fonksiyonlar "stub" (taklit) ile değiştirilir. Alt seviye modüller kademeli olarak test edilir ve entegre edilir.
  • Avantajlar: Gerçek kullanıcı senaryosuna yakın yürütme akışını test etme, erken aşamalarda. Ana modüllerde entegrasyon hatalarını tespit etme.
  • Dezavantajlar: Alt seviye modüller en son test edilir. Stub geliştirilmesi gerekir.
• "Sandviç" veya "Hibrit" (Sandwich/Hybrid): "Yukarıdan aşağı" ve "aşağıdan yukarı" yaklaşımlarını birleştirir. Ana modül ayrı ayrı test edilir, alt seviye modüller ayrı ayrı test edilir ve sonra bu alt sistemler entegre edilir.
  • Avantajlar: Her iki yaklaşımın avantajlarını birleştirir. Hem düşük seviyedeki hem de ana akışlardaki hataları tespit etmeye olanak tanır.

İncremental testin amacı, modüller arasındaki etkileşim sırasında ortaya çıkan hataları, entegrasyonun erken aşamalarında tespit etmektir. Bu, "Big Bang" yaklaşımına göre (tüm modüllerin geliştirilmesinden hemen sonra test edilmesi) daha kolay hata ayıklamayı sağlar.