SOLID ilkeleri nedir?

SOLID, Robert Martin tarafından önerilen nesne yönelimli programlamanın ilk harflerinden oluşan bir kısaltmadır. Esneklik, sürdürülebilirlik ve test edilebilirlik sağlayan sistemler oluşturmaya yardımcı olurlar.

1. Tek Sorumluluk Prensibi (S):

   • Bir modül, sınıf veya fonksiyonun sadece bir değişiklik nedeni olmalıdır. Bu, sistemin her bileşeninin tek ve açıkça tanımlanmış bir görevi yerine getirmesi gerektiği anlamına gelir.

2. Açık/Kapalı Prensibi (O):

   • Yazılım varlıkları (sınıflar, modüller, fonksiyonlar vb.) genişletilmeye açık, değiştirmeye kapalı olmalıdır. Yeni işlevsellik, mevcut ve test edilmiş kodu değiştirmeden yeni kod oluşturarak eklenmelidir.

3. Liskov Yerine Koyma Prensibi (L):

   • Temel sınıf nesneleri, programın doğruluğunu bozmadan alt sınıf nesneleriyle değiştirilebilir olmalıdır. Eğer S, T'nin bir alt türüyse, T tipi bir nesne, T'nin istenen özelliklerini değiştirmeden S tipi bir nesneyle değiştirilebilir.

4. Arayüzlerin Ayrılması Prensibi (I):

   • Müşteriler, kullanmadıkları arayüzlere bağlı olmamalıdır. Büyük arayüzler, müşterilerin gerçekten ihtiyaç duyduğu yöntemlerle ilgilenebilecekleri daha küçük ve özelleşmiş arayüzlere bölünmelidir.

5. Bağımlılıkların Ters Çevirilmesi Prensibi (D):

   • Üst düzey modüller, alt düzey modüllere bağlı olmamalıdır. Her iki tür modül de soyutlamalara bağlı olmalıdır. Soyutlamalar, detaylara bağlı olmamalıdır. Detaylar, soyutlamalara bağlı olmalıdır. Bu, Dependency Injection gibi desenlerin kullanılmasına yol açar.

SOLID ilkeleri, önerilerdir, katı kurallar değildir ve uygulamaları, projenin bağlamını anlamayı gerektirir.