Дар бораи принсипҳои барномасозии объектӣ нақл кунед.

Инкаспулёшн: Гапоиши дарунсози объект аз олами берун, дастрасӣ ба маълумот тавассути усулҳои умумӣ. Бехатарии маълумотро таъмин мекунад ва тағйир додани сохтори дохилӣ бе таъсир расондан ба коди берунаро осон мекунад.

Наследство: Механизми, ки имкон медиҳад, ки синфи нав (подсинф) хусусиятҳо ва усулҳои синфи мавҷуда (синфи падар) -ро мерос гирад. Ин кӯмак мекунад, ки коди такроршаванда ва ҳиерархияҳои объектҳо эҷод шавад.

Полиформизм: Имконият барои истифодаи объектҳои синфҳои гуногун бо интерфейси умумӣ (масалан, тавассути синфи асосӣ ё интерфейс). Ин имкон медиҳад, ки коди бештар флексибл ва васеъшаванда нависад. Меъёри байни полиформизм статикӣ (бори усулҳо) ва динамикӣ (пешнависии усулҳо).

Абстраксия: Ҷудо кардани хусусиятҳои муҳимми объект, рад кардани тафсилоти ғайриаҳамиятнок. Эҷоди модели соддашудаи воқеии объект барои осон кардани кор. Ин тавассути синфҳои абстрактӣ ва интерфейсҳо амалӣ мешавад.