Маънои арзиши p чист ва барои чӣ лозим аст?

қимати p — ин эҳтимолияти ба даст овардани маълумоти мушоҳидашуда (ё бештар экстремалӣ) агар гипотеза нол дуруст бошад. Ба сурати содда, ин як андозаест аз он ки маълумотҳо чӣ қадар мувофиқанд бо тахмин кардани он ки таъсир ё фарқият вуҷуд надорад.

Барои чӣ лозим аст қимати p:

• кӯмак мекунад дар қарор қабул кардан дар бораи он ки оё гипотеза нолро рад кардан ё накардан дар санҷиши оморӣ.
• Агар қимати p аз сатҳи маъноиятнокии пешакӣ интихобшуда (масалан, 0.05) ками бошад, он гоҳ гуфта мешавад, ки маълумотҳо дар шароити гипотеза нол эҳтимолан каманд, ва онро рад мекунанд.

Масалан, дар санҷиши самаранокии дору, гипотеза нол метавонад, ки дору таъсири ба беҳбудӣ надорад. Агар қимати p хеле ками бошад, ин нишон медиҳад, ки маълумотҳо дар шароити бе таъсир эҳтимолан каманд, ва метавон тахмин кард, ки дору воқеан кор мекунад.