Чӣ гуна навиштани код, ки аз нуқтаи назари идоракунии динамикӣ зуд кор кунад?

Имконият бўлса, class ўрнига struct ва enumдан фойдаланинг. Қиймат турлари стандарт ҳолда динамик тарқатишдан фойдаланмайди.

Мерос ва қайта ёзишни олдини олиш учун finalни синфлар ва методларга қўлланг, бу компиляторга тўғридан-тўғри тарқатишни амалга ошириш имконини беради.

final class MyFinalClass { // Синф мерос олиш мумкин эмас
    final func myFinalMethod() { // Метод қайта ёзилмайди
        // ...
    }
}

Фақат static ёки final методлар/хусусиятлар билан ёки компиляция вақтида махсуслаштирила оладиган генериклар билан протоколлардан фойдаланинг.

protocol MyProtocol {
    static func staticMethod()
}

Класслар/структуралар/энумлар ичида методлар ва хусусиятлар учун private ва fileprivateдан фойдаланинг. Бу компиляторга тезроқ тарқатишни қўллашга имкон беради, чунки кўрсатилган ҳудуд чекланган.

class MyClass {
    private func privateMethod() {
        // ...
    }
}

Ижро вақтида кенг тарқалган умумий протоколлардан фойдаланишдан сақланинг, чунки аниқ турлар олдиндан маълум эмас, чунки протоколлар орқали чақиришлар виртуал жадвалдан фойдаланади. Мумкин бўлса, генерикларни танланг, уларни компиляция вақтида ишлатиш мумкин.

@inline(__always) атрибутидан фойдаланинг. Бу компилаторга функциянинг танаини чақириш жойига ўрнатишга уринишни ҳақида кўрсатма беради, бу функция чақиришнинг харажатларидан қочишга ёрдам беради. Ҳамма вақт фойда келтирмайди.

@inline(__always)
func myInlinedFunction() {
    // ...
}