Чӣ гуна сохтани WorkManager-и худ дар Android…

Стварыце Configuration:

Configuration myConfig = new Configuration.Builder()
    .setMinimumLoggingLevel(android.util.Log.DEBUG)
    // дадайце любыя іншыя налады
    .build();

Рэалізуйце Configuration.Provider у вашым класе Application:

import androidx.work.Configuration;
import androidx.work.WorkManager;

public class MyApp extends Application implements Configuration.Provider {

    @Override
    public Configuration getWorkManagerConfiguration() {
        return new Configuration.Builder()
            .setMinimumLoggingLevel(android.util.Log.DEBUG)
            // Наладзьце Executor, калі неабходна
            // .setExecutor( Executors.newFixedThreadPool(8))
            .build();
    }

    @Override
    public void onCreate() {
        super.onCreate();
        // Ініцыялізацыя WorkManager адбываецца аўтаматычна пры першым выкарыстанні
        // або пры выкліку WorkManager.getInstance(this)
    }
}

Укажыце ваш клас Application у манифесце:

<application
    android:name=".MyApp"
    ... >
    </application>

Цяпер WorkManager будзе выкарыстоўваць вашу карыстальніцкую канфігурацыю пры ініцыялізацыі.

Альтэрнатыўны варыянт (для больш поўнага кантролю над ініцыялізацыяй):

Рэалізуйце Configuration.Provider у асобным класе, які не з'яўляецца Application.

У вашым класе Application пераазначце метад onCreate() і ўручную выклічце WorkManager.initialize():

import androidx.work.Configuration;
import androidx.work.WorkManager;

public class MyApp extends Application {

    @Override
    public void onCreate() {
        super.onCreate();
        WorkManager.initialize(this, new Configuration.Builder()
            .setMinimumLoggingLevel(android.util.Log.DEBUG)
            // іншыя налады
            .build());
    }
}

Гэты падыход не рэкамендуецца, калі вы проста змяняеце стандартныя опцыі. Configuration.Provider з'яўляецца больш простай і правільнай рэалізацыяй для большасці выпадкаў.

Чӣ гуна сохтани WorkManager-и худ дар Android?