Чаро меросгирӣ дар барномасозии объектӣ метавонад нуқсон ё нороҳатӣ ба вуҷуд орад?

Мирас, сабабҳои зерин метавонад нороҳатиро ба вуҷуд орад:

• Пайвасти сахт (Tight Coupling): Падсинф бо падсинфаш сахт пайваст аст. Тағйирот дар падсинф, ҳатто хурд, метавонад ба бисёре аз падсинфҳо таъсир расонад, ки онҳоро бояд тағир дод ё хатогиро ба вуҷуд орад. Ин нигоҳдорӣ ва рушдро мушкил мекунад.
• Масъалаи "диамант" (Diamond Problem): Дар ҳолати меросгирии бисёркарата (ки дар Java манъ аст барои синфҳо, аммо дар дигар забонҳо имконпазир аст). Агар синфи D аз B ва C мерос гирад, ва ҳарду B ва C аз A мерос гирад, дар дастрасӣ ба аъзои A тавассути D номуайянӣ пайдо мешавад, агар роҳ (B ё C) муайян нашуда бошад.
• Қаллобии принсипи LSP (Liskov Substitution Principle): Синфи меросӣ на ҳамеша метавонад бо синфи асосӣ пурра ивазшаванда бошад, бе тағир додани дурустии барнома. Ин метавонад ба рафтори номуайян ва хатогиҳо оварда расонад.
• Масъалаи синфи асосии заиф (Fragile Base Class Problem): Тағйироти хурд дар синфи асосӣ метавонанд ба рафтори номуайян дар синфҳои меросӣ, ки ба тафсилоти иҷрои синфи асосӣ такя мекарданд, оварда расонанд, ҳатто агар ин тафсилотҳо қисми шартномаи кушода набошанд.
• Флексибилитети маҳдуд: Синф метавонад танҳо як синфро васеъ кунад (меросии ягона). Ин имкониятро барои гирифтани рафтор аз манбаъҳои зиёд маҳдуд мекунад. Интерфейсҳо ин масъалаиро қисман ҳал мекунанд, аммо пурра функсионалияти меросии иҷроишро иваз намекунанд.
• Мушкилоти фаҳмидан: Иерархияҳои амиқи меросӣ метавонанд кодиро душвор хондан ва фаҳмидан гардонанд. Барои муайян кардани рафтори ниҳоии як усул, бояд иҷрои онро дар тамоми иерархия пайгирӣ кард.