Тавзеҳ диҳед, ки истифодаи истинодҳо дар барномасозӣ чӣ маъно дорад ва онҳо чӣ гуна кор мекунанд.

Дар программанавӣ, ишора як тағйирёбанда аст, ки суроғаи дигар тағйирёбанда дар хотираро нигоҳ медорад, на арзиши он. Истифодаи ишораҳо имкон медиҳад:

• тағйир додани маълумотҳо мустақиман дар суроға, бе нусхабардорӣ.
• гузаронидани объектҳои калон ба функсияҳо бе хароҷоти нусхабардорӣ.

Масалан, дар Java (Android), ишораҳо барои объектҳо истифода мешаванд. Вақте ки шумо объектро ба метод мегузаронед, ишора ба он мегузарад, на нусха.

Масалан дар Java:

public void updateName(Person p) {
    p.name = "Номи нав"; // тағйир додани объект тавассути ишора
}

Person person = new Person();
person.name = "Номи кӯҳна";
updateName(person);
System.out.println(person.name); // Натиҷа "Номи нав" хоҳад буд

Ин ҷо, p ишора ба объект person аст. Тавзеҳот дар дохили метод ба объекти аслӣ таъсир мерасонанд.

Бинобар ин, ишораҳо имкон медиҳанд, ки бо маълумотҳо самаранок кор кунед, нусхаҳои иловагӣро пешгирӣ кунед ва дастрасӣ ба ҳамон объектҳоро аз қисмҳои гуногуни барнома таъмин кунед.