Оё ҳолатҳои муноқиша дар дохили гурӯҳҳо рух додаанд?

Бале, дар гурӯҳҳо баъзан низоъҳо пайдо мешаванд, ки қисми табиии кори муштарак аст. Дар чунин ҳолатҳо, ман принсипҳои зеринро риоя мекунам:

• Муоширати ошкор: кӯшиш мекунам, ки ҳамаи ҷонибҳоро шунида ва сабабҳои низоъро фаҳмам.
• Ба масъала, на ба шахс диққат додан: мо дар бораи ҳолатҳо ва воқеаҳои мушаххас муҳокима мекунем, аз айбдорӣ худдорӣ мекунем.
• Ҷустуҷӯи компромисҳо: мо дарёфт мекунем, ки чӣ гуна ҳаллие, ки ҳама иштирокчиёнро қаноатманд месозад.
• Ворид кардани миёлагар: агар низоъ душвор бошад, ман роҳбар ё HR-ро ҷалб мекунам.

Масалан, дар як лоиҳа номуфаҳмӣ байни таҳиягарон ва санҷишгарон дар бораи муҳлатҳои баромад ба вуҷуд омад. Мо як мулоқот ташкил додем, ки дар он ҳар як ҷониб интизориҳо ва маҳдудиятҳои худро баён кард, ва пас мо ҷадвали бештар реалистӣ мувофиқа кардем ва иртибот байни гурӯҳҳоро беҳтар кардем.