Gdzie w pamięci przechowywane są obiekty?

Obiekty w pamięci zazwyczaj przechowywane są na stercie (heap).

Heap to obszar pamięci, w którym podczas wykonywania programu dynamicznie przydzielane są obiekty. Czas życia obiektów na heapie jest określany przez zbieracz śmieci (jeśli jest w języku) lub przez jawne zwolnienie pamięci.

W przeciwieństwie do heap, na stosie (stack) przechowywane są lokalne zmienne typów prostych, odwołania do obiektów i informacje o wywołaniach funkcji. Rozmiar stosu jest stały lub ograniczony, a dane na stosie są usuwane po opuszczeniu zakresu.

Różnica	Heap	Stos (Stack)
Przeznaczenie	Przechowywanie obiektów, tablic	Przechowywanie typów prostych, odwołań
Przydział	Dynamiczny	Automatyczny
Zarządzanie	Zbieracz śmieci / jawne	Automatyczny
Szybkość	Wolniejszy	Szybszy
Rozmiar	Elastyczny, może być duży	Stały / Ograniczony

Przykład w Java:

// Na stosie przechowywany jest odwołanie 'myObject'
MyClass myObject = new MyClass(); // Obiekt MyClass jest na heapie

int count = 10; // Zmienna 'count' (prymityw) jest na stosie

Przykład w Python:

# Zmienna 'my_list' na stosie, lista na heapie
my_list = [1, 2, 3]

# Zmienna 'name' na stosie (odwołanie), łańcuch znaków na heapie
name = "Alice"

age = 30 # Liczba całkowita może być na stosie (małe wartości) lub na heapie (w zależności od implementacji Pythona)

Konkretny układ może zależeć od języka programowania, środowiska uruchomieniowego i architektury (np. przy użyciu analizy ucieczek, obiekt może być alokowany na stosie nawet dla typu referencyjnego, RUST).