Jak można tworzyć testy zgodnie z metodą klas równoważności?

Metoda klas równoważności dzieli dane wejściowe na grupy (klasy), w których zachowanie systemu jest uważane za takie samo. Testy są tworzone dla każdej klasy, reprezentując typową wartość lub warunki brzegowe tej klasy.

Kroki tworzenia testów:

1. Identyfikacja danych wejściowych: Określić wszystkie parametry wejściowe lub warunki dla testowanej funkcjonalności.
2. Podział na klasy równoważności: Podzielić zakres możliwych wartości każdego parametru wejściowego na grupy (klasy), tak aby system traktował identycznie dowolne wartości w obrębie jednej klasy. Zidentyfikować klasy ważne i nieważne.
3. Wybór wartości reprezentatywnych: Z każdej zidentyfikowanej klasy równoważności wybrać jedną lub kilka wartości testowych reprezentatywnych. Zazwyczaj wybiera się wartość typową z klasy i, przy analizie wartości brzegowych, wartości graniczne tej klasy.
4. Tworzenie przypadków testowych: Tworzyć przypadki testowe, łącząc wybrane wartości reprezentatywne z różnych klas równoważności dla wszystkich parametrów wejściowych.

Przykład dla pola "Wiek" (liczba całkowita od 1 do 120):

• Ważne klasy:
  • [1, 120] (np. 30)
• Nieprawidłowe klasy:
  • (<1) (np. 0 lub -5)
  • (>120) (np. 121 lub 200)
  • Wartości nie numeryczne (np. "abc" lub "")

Przypadki testowe oparte na klasach równoważności:

• Wprowadzenie "30" (ważne)
• Wprowadzenie "0" (nieprawidłowe)
• Wprowadzenie "121" (nieprawidłowe)
• Wprowadzenie "abc" (nieprawidłowe)

Metoda ta zmniejsza liczbę testów, nie tracąc przy tym istotnej części pokrycia, ponieważ zakłada się, że testowanie jednej wartości z klasy równoważności jest wystarczające dla wszystkich wartości tej klasy. Często stosuje się ją w połączeniu z analizą wartości brzegowych, aby zwiększyć efektywność.