Na czym polega zasada skupiania lub klasteryzacji defektów?

Zasada skupiania lub klasterowania defektów (Defect Clustering) jest jednym z siedmiu podstawowych zasad testowania oprogramowania, stwierdzającym, że niewielka liczba modułów lub komponentów systemu zawiera większość wykrytych defektów. Innymi słowy, defekty nie są rozłożone równomiernie.

To nie oznacza, że należy testować tylko te "problemowe" obszary. Raczej, zasada ta podkreśla znaczenie analizy historii defektów i skupiania wysiłków testowych na tych częściach systemu, gdzie defekty były najczęściej wykrywane.

Przyczyny klasteryzacji mogą być różne:

• Złożoność kodu lub logiki biznesowej modułu.
• Częste zmiany w komponencie.
• Doświadczenie i umiejętności programisty pracującego nad modułem.
• Wcześniejsza niewystarczająca pokrycie testami.

Praktyczne zastosowanie zasady:

• Wykorzystanie danych z systemów śledzenia defektów (Jira, Azure DevOps itp.) do identyfikacji "gorących" punktów.
• Korekta planów i strategii testowania, z większym naciskiem na problematyczne moduły.
• Przeprowadzanie dodatkowych testów regresyjnych w obszarach o wysokiej gęstości defektów.
• Priorytetyzacja automatyzacji testów dla takich modułów.