Czym jest dispatching?

Dispatch to proces określenia, która konkretna metoda lub funkcja będzie wykonywana podczas działania programu.

W Swift istnieją trzy główne typy dispatch:

Statyczny (Statyczny lub bezpośredni dispatch): Najszybszy typ. Kompilator dokładnie wie, która metoda zostanie wywołana na etapie kompilacji. Nie ma dodatkowych kosztów związanych z wyszukiwaniem metody. Dotyczy:
- Struktur (struct).
- Enumów (enum).
- Metod w klasach oznaczonych jako final lub private (jeśli nie ma @objc i nie używa się dynamicznego dispatchu przez runtime Objective-C).
- Funkcji globalnych i statycznych.
- Rozszerzeń (extension).
Tablicowy (Dispatch tablicowy): Używany dla klas. Dla każdej klasy tworzona jest wirtualna tabela (vtable), zawierająca wskaźniki na implementacje metod. Przy wywołaniu metody, szukany jest wskaźnik w tabeli. Ma niewielkie koszty dodatkowe. Dotyczy:
- Metod instancji klas (metody klasowe), nieoznaczonych jako final lub private.
- Właściwości obliczanych (computed properties).
```
class Animal {
    func speak() { // Dispatch tablicowy
        print("...")
    }
}

class Dog: Animal {
    override func speak() { // Nadpisana metoda, również dispatch tablicowy
        print("Woof")
    }
}
```
Dynamczny (Dispatch dynamiczny): Najwolniejszy. Rozwiązanie metody odbywa się w czasie wykonywania przez runtime Objective-C. Używany do interakcji z Objective-C. Ma znaczne koszty. Dotyczy:
- Metod oznaczonych jako @objc dynamic.
- Właściwości oznaczonych jako @objc dynamic.
- Obserwacji wartości klucza (KVO).
- Kodowania wartości klucza (KVC).
```
class SomeClass: NSObject {
    @objc dynamic func performAction() { // Dispatch dynamiczny
        print("Performing action")
    }
}
```

Podsumowująca tabela:

Typ	Szybkość	Dodatkowe koszty	Gdzie stosować
Statyczny	Wysoka	Niskie	Struct, Enum, metody `final`/`private` w klasach, extension
Tablicowy	Średnia	Średnie	Metody instancji klas (nie `final`/`private`)
Dynamiczny	Niska	Wysokie	`@objc dynamic`

Wybór typu dispatch jest ważny dla optymalizacji wydajności. Swift domyślnie wybiera najbardziej wydajny typ, który pozwala zachować elastyczność polimorfizmu tam, gdzie jest to konieczne (używając dispatch tablicowego dla klas). Użycie final lub private może pomóc kompilatorowi w stosowaniu dispatch statycznego.