Kiedy lepiej używać typów wartości, a kiedy typów referencyjnych?

Typy wartości (struct, enum, tuple) są przechowywane na stosie, kopiowane podczas przypisywania lub przekazywania do funkcji. Nadają się do reprezentowania prostych danych, małych obiektów, gdy wymagana jest niezależność kopii. Ich użycie może poprawić wydajność ze względu na brak konieczności zarządzania pamięcią na stercie.

Typy referencyjne (class, function, closure) są przechowywane na stercie i przekazywane przez referencję. Są odpowiednie do:

• Reprezentowania złożonych obiektów z modyfikowalnym stanem.
• Gdy potrzebny jest wspólny egzemplarz, dzielony przez kilka części kodu.
• Dziedziczenia i polimorfizmu.
• Zarządzania cyklem życia obiektu (ARC).

Przy wyborze należy brać pod uwagę:

• Rozmiar i złożoność danych.
• Potrzebę zmiany stanu i współdzielenia.
• Wydajność i zużycie pamięci.