Kiedy najlepiej używać REST, gRPC na HTTP/1.1 lub gRPC na HTTP/2.0, aby ułatwić utrzymanie kodu?

Wybór między REST, gRPC na HTTP/1.1 a gRPC na HTTP/2.0 w celu ułatwienia utrzymania kodu zależy od kilku czynników:

• REST — dobrze nadaje się do prostych, szeroko stosowanych API, łatwo integruje się z różnymi klientami, jest zrozumiały i przejrzysty. Jeśli ważna jest prostota, szerokie wsparcie i czytelność, REST jest lepszym wyborem.

• gRPC na HTTP/2.0 — zapewnia wysoką wydajność, protokół binarny, obsługę strumieniowania i efektywną serializację przez Protocol Buffers. Nadaje się do mikroserwisów, gdzie ważna jest szybkość i ścisła typizacja. Jednak wymaga generowania kodu i może być trudniejszy w debugowaniu.

• gRPC na HTTP/1.1 — mniej powszechny, zazwyczaj gRPC jest zaprojektowany dla HTTP/2. Używa się go, jeśli infrastruktura nie obsługuje HTTP/2, ale chce się korzystać z gRPC. Może utrudniać utrzymanie z powodu ograniczeń HTTP/1.1.

Zalecenia:

• Dla prostoty i szerokiej kompatybilności — REST.
• Dla wysokowydajnych usług wewnętrznych z kontrolą typów — gRPC na HTTP/2.
• gRPC na HTTP/1.1 należy używać tylko w przypadku ograniczeń infrastruktury.

W związku z tym, jeśli ważna jest prostota i łatwość utrzymania, REST jest lepszym wyborem. Jeśli projekt wymaga wysokiej wydajności i ścisłej typizacji, a zespół jest gotowy pracować z gRPC, lepiej używać gRPC na HTTP/2.