Jak określa się priorytet aplikacji w systemie?

Priorytet aplikacji w Androidzie jest określany na podstawie kilku czynników, z których najważniejsze to:

• Aktywność komponentu: Aplikacja, która ma aktywne komponenty (aktywnści na pierwszym planie, usługi uruchomione z startForeground), ma wyższy priorytet.
• Wykorzystanie zasobów: Aplikacje aktywnie korzystające z CPU lub zajmujące dużo pamięci mogą być oznaczone przez system jako mniej priorytetowe, aby oszczędzać zasoby dla ważniejszych zadań.
• Interakcja z interfejsem użytkownika: Aplikacje, które bezpośrednio współdziałają z użytkownikiem w danym momencie, otrzymują najwyższy priorytet.
• Połączenie z procesami o wyższym priorytecie: Proces, do którego przypisany jest komponent (np. serwis połączony z aktywnością), dziedziczy priorytet procesu o wyższym priorytecie.

System Android używa tych czynników do określenia "poziomu ważności" (importance level) aplikacji, co ostatecznie decyduje, jak prawdopodobne jest, że jego proces zostanie zakończony (zabity) w przypadku braku pamięci.

Główne poziomy ważności procesów:

• Proces na pierwszym planie: Najważniejszy proces. Aplikacja z aktywnością widoczną na ekranie, serwisem uruchomionym z startForeground, lub korzystająca z określonych API (np. powiązany z inną aktywnością na pierwszym planie). Nigdy nie jest kończony przez system, chyba że zasoby krytyczne się wyczerpią.
• Proces widoczny: Proces, który nie ma komponentów na pierwszym planie, ale wpływa na to, co widzi użytkownik. Na przykład proces zawierający serwis powiązany z aktywnością na pierwszym planie.
• Proces serwisu: Proces zawierający serwis uruchomiony za pomocą startService i nieoznakowany jako serwis na pierwszym planie. Może zostać zakończony, gdy brakuje pamięci.
• Proces w pamięci podręcznej: Proces bez aktywnych komponentów, przechowywany w pamięci dla szybszego wznowienia. Jest to najmniej ważny proces i najbardziej prawdopodobny kandydat do zakończenia w przypadku braku pamięci.