Hoe wordt de moeilijkheidsgraad van taken beoordeeld in het test- en automatiseringsproces?

De beoordeling van de complexiteit van taken in het test- en automatiseringsproces is meestal gebaseerd op de volgende factoren:

• Functioneel gebied: Hoe complex is de geteste functie, raakt het kritieke delen van het systeem, zijn er afhankelijkheden van andere modules.
• Testomvang: Hoeveel testgevallen moeten worden ontwikkeld en uitgevoerd, welk datavolume is nodig voor de testomgeving.
• Technische vaardigheden: Of er specifieke kennis vereist is in een bepaalde technologie, tool, programmeertaal voor automatisering of een specifiek type test (bijvoorbeeld prestatie).
• Beschikbaarheid van documentatie: Hoe volledig en actueel is de documentatie over functionaliteit, vereisten, architectuur.
• Stabiliteit van de omgeving: Hoe stabiel is de testomgeving, zijn er extra instellingen of inspanningen nodig om deze te onderhouden.
• Risico's: Welke potentiële risico's zijn verbonden aan het testen of automatiseren van deze taak (bijvoorbeeld hoog risico op blokkering van tests door externe afhankelijkheden).
• Interactie: Is actieve samenwerking met andere teams (ontwikkeling, DevOps) of stakeholders vereist.
• Ervaring met vergelijkbare taken: Is er eerdere ervaring met het uitvoeren van vergelijkbare taken qua complexiteit en omvang.

Voor de beoordeling worden verschillende technieken gebruikt, bijvoorbeeld:

• Planning Poker: Het team bespreekt de taak en schat de complexiteit met behulp van speciaal ontwikkelde kaarten (vaak Fibonacci-getallen).
• T-Shirt maat: Beoordeling van de complexiteit op basis van T-shirt maten (S, M, L, XL), wat een meer grove maar snelle schatting geeft.
• Expert Opinie: Een ervaren teamlid geeft een beoordeling op basis van eigen ervaring.
• Analogie: Beoordeling van de complexiteit door vergelijking met eerder uitgevoerde vergelijkbare taken.

Bij automatisering worden specifieke factoren toegevoegd:

• Complexiteit van locators: Hoe gemakkelijk is het om locators van elementen op de pagina te vinden en te stabiliseren.
• Stabiliteit van UI: Hoe vaak verandert de gebruikersinterface.
• Integratie met het framework: Hoe gemakkelijk is het om geautomatiseerde scripts te integreren in het bestaande testframework.
• Voorbereiding van gegevens: Hoe moeilijk is het om testgegevens voor geautomatiseerde tests voor te bereiden.
• Betrouwbaarheid van tests: De kans op het voorkomen van "flaky" tests (onstabiele tests die soms falen zonder duidelijke reden).

De beoordeling van de complexiteit helpt bij het plannen van middelen, het bepalen van prioriteiten, het voorspellen van doorlooptijden en het beheren van risico's. Het is geen exacte wetenschappelijke methode, maar eerder een hulpmiddel voor een beter begrip van de werkbelasting.