Kun je praten over de techniek van grenswaardenanalyse?

Boundary Value Analysis (BVA) is een testontwerptechniek gebaseerd op de veronderstelling dat fouten vaak voorkomen op de grenzen van invoer- of uitvoergegevens.

Het principe van BVA is het testen van waarden:

• Op de grens van het toegestane bereik.
• In de directe nabijheid van de grens (links en rechts, of lager en hoger).

Voor een bereik [min, max] worden de waarden min, min+1, max-1, max getest. Soms worden ook min-1 en max+1 opgenomen om de verwerking van ongeldige waarden te controleren.

Voorbeeld:

Een invoerveld voor leeftijd, met een toegestane range van 18 tot 65 jaar.

Testwaarden volgens BVA:

• Toegestaan: 18, 19, 64, 65
• Ongeldig (om fouten te controleren): 17, 66

Deze techniek vult de techniek van equivalentieclassering goed aan. Eerst worden de gegevens verdeeld in equivalentieklassen, en vervolgens wordt in elke klasse (vooral op de grenzen) BVA toegepast.

Voordelen van BVA:

• Hoge kans om fouten te vinden gerelateerd aan vergelijkingsvoorwaarden (<, >, <=, >=).
• Systematische aanpak voor het selecteren van testgegevens op de grenzen.
• Vermindert de redundantie van tests in vergelijking met een volledige verkenning.

Nadelen van BVA:

• Niet altijd toepasbaar op niet-numerieke gegevens (als geen duidelijke grenzen zijn gedefinieerd).
• Detecteert geen fouten die niet gerelateerd zijn aan grensvoorwaarden.