Waarvoor wordt de hen-functie gebruikt?

De hash-functie wordt gebruikt om een willekeurige gegevensverzameling om te zetten in een tekenreeks van vaste lengte (hash of digest). De belangrijkste toepassingen:

Controle van gegevensintegriteit: Door hashes vóór en na verzending/opslag te vergelijken, kunnen wijzigingen in gegevens worden opgespoord.
Veilige opslag van wachtwoorden: In plaats van de wachtwoorden zelf, worden hun hashes opgeslagen. Bij authenticatie wordt het ingevoerde wachtwoord gehasht en vergeleken met de opgeslagen hash.
Digitale handtekening: De hash van het document wordt ondertekend met de privésleutel van de afzender. De ontvanger verifieert de handtekening met de openbare sleutel en vergelijkt de ontvangen hash met die van het document.
Gegevensstructuren (hash-tabellen): De hash-sleutel wordt gebruikt om de index of het adres te bepalen waar de bijbehorende waarde wordt opgeslagen, wat snelle zoekopdrachten en toegang mogelijk maakt.
Cryptocurrencies en blockchain: Hashes van blokken worden gebruikt om ze aan elkaar te koppelen en de onveranderlijkheid van gegevens te waarborgen.

Belangrijke eigenschappen van een "goede" cryptografische hash-functie:

Deterministisch: Voor dezelfde invoergegevens wordt altijd dezelfde hash verkregen.
Efficiëntie in berekening: De hash wordt gemakkelijk en snel berekend.
Resistentie tegen botsingen: Het is zeer moeilijk om twee verschillende invoerwaarden te vinden die dezelfde hash opleveren.
Resistentie tegen preimage: Het is moeilijk om de oorspronkelijke gegevens te vinden op basis van hun hash.
Resistentie tegen tweede preimage: Het is moeilijk om een andere invoer te vinden die dezelfde hash oplevert als een gegeven invoer.