Vertel over HTTP-statuscodes.

HTTP-statuscodes zijn driecijferige nummers die door de server worden geretourneerd als reactie op een verzoek van de client. Ze geven het resultaat van het verzoek aan en bieden informatie over hoe de client de reactie moet verwerken.

De statuscodes worden onderverdeeld in vijf klassen:

• 1xx — Informatief: Verzoek is geaccepteerd, verwerking wordt voortgezet.
• 2xx — Succesvol: Verzoek is succesvol verwerkt.
• 3xx — Omleiding: Verdere acties zijn nodig om het verzoek te voltooien.
• 4xx — Clientfout: Het verzoek bevat een syntaxisfout of kan niet worden uitgevoerd.
• 5xx — Serverfout: De server kon het verzoek niet correct uitvoeren.

Enkele veelvoorkomende statuscodes:

Code	Beschrijving	Klasse
200	OK	Succesvol
201	Gemaakt	Succesvol
204	Geen inhoud	Succesvol
301	Permanent verplaatst	Omleiding
302	Gevonden	Omleiding
400	Verkeerde aanvraag	Clientfout
401	Niet geautoriseerd	Clientfout
403	Verboden	Clientfout
404	Niet gevonden	Clientfout
500	Interne serverfout	Serverfout
503	Dienst niet beschikbaar	Serverfout

Bij het testen van een API is het belangrijk om te controleren of de juiste statuscodes worden geretourneerd in reactie op verschillende verzoeken (succesvol, met validatiefouten, met onjuiste gegevens, enz.) om voorspelbaar gedrag van het systeem te garanderen.

Bijvoorbeeld, bij het maken van een resource wordt 201 verwacht, bij het succesvol ophalen van gegevens 200, bij een niet-bestaande resource 404, en bij een serverfout 500.

Voorbeeld van het controleren van de statuscode in een automatische test (in Python met requests):

import requests

url = "https://jsonplaceholder.typicode.com/posts/1"
response = requests.get(url)

# Controleren of de aanvraag de status 200 OK heeft geretourneerd
assert response.status_code == 200