Als u 10 velden en 100 gevallen hebt, hoeveel gevallen blijven er over bij paren testen?

Bij pairwise testing (testen per paren) hangt het aantal testgevallen niet rechtstreeks af van het totale aantal mogelijke combinaties, maar probeert alle mogelijke paren van waarden uit verschillende velden te dekken.

Voor 10 velden, waarbij elk veld waarden kan aannemen, zal het aantal testgevallen bij pairwise testing aanzienlijk minder zijn dan 100, en nog veel minder dan 100.000.000.000 (als we aannemen dat elk veld minstens twee waarden heeft).

Het exacte aantal testgevallen hangt af van:

• Het aantal waarden dat elk veld kan aannemen.
• Het gebruikte algoritme voor het genereren van parencombinaties (bijvoorbeeld IPO, IPOG).
• Het bereikte dekkingsniveau (bijvoorbeeld, dekking van alle paren, gedeeltelijke dekking).

Over het algemeen, voor n velden met m waarden elk, ligt het aantal testgevallen bij pairwise testing meestal in de range van O(m * log n) of O(m^2 * log n), wat vele orden van grootte minder is dan de volledige factorial test.

Met 10 velden en 100 bestaande gevallen, als we pairwise testing willen toepassen, zal het aantal testgevallen dat specifiek voor pairwise testing wordt gegenereerd waarschijnlijk minder dan 100 zijn. Sommige van de bestaande 100 gevallen kunnen worden gedekt door de gegenereerde set, maar de set zelf wordt onafhankelijk gevormd.

Je kunt de bestaande 100 gevallen niet gewoon "laten". Het is nodig om een nieuwe set gevallen te genereren, geoptimaliseerd voor paren-dekking. Deze nieuwe set zal veel kleiner zijn dan 1024 (als elk veld boolean is) en veel minder dan 100. Naar schatting kan het aantal gevallen variëren van 10 tot 30-50, afhankelijk van het aantal waarden en de gebruikte tool/algoritme.