Wat is het verschil tussen door de consument beheerde contracten (Consumer Driven Contracts) en door de producent beheerde contracten (Producer Driven Contracts)?

Wanneer het gaat om Consumer Driven Contracts (CDC), bepaalt de consument het datavorm dat hij van de service verwacht en maakt een contract (verwachtingsspecificatie). De leverancier gebruikt dit contract om te controleren of zijn service aan de eisen van de consument voldoet.

Bij Producer Driven Contracts (PDC) bepaalt de serviceprovider het datavorm dat door zijn service wordt geleverd en maakt een contract. Vervolgens gebruikt de consument dit contract om zeker te zijn dat hij correct kan werken met de gegevens die door de producent worden geleverd.

Het belangrijkste verschil is wie het creëren en beheren van het contract initieert en, dienovereenkomstig, wie de hoofdverantwoordelijkheid draagt voor het up-to-date houden ervan volgens hun behoeften/mogelijkheden.

Vergelijking:

Aspect	Consumer Driven Contracts (CDC)	Producer Driven Contracts (PDC)
Initiator	Consument	Producent
Verantwoordelijkheid voor actualiteit	Consument (voor eigen behoeften) en Producent (voor conformiteit)	Producent
Hoofddoel	Zorgen dat de service voldoet aan de behoeften van de consument	Zorgen dat consumenten de service kunnen gebruiken
Risicoverschuiving	Vermindering van het risico op storing voor de consument bij verandering van de service	Vermindering van het risico op storing voor de producent bij verandering van de consument

CDC is meer geschikt voor microservices-architectuur of wanneer één producent meerdere diverse consumenten heeft met verschillende vereisten. PDC is handig wanneer de producent dominant is of wanneer de service uniform wordt gebruikt door veel consumenten.