Hoe vind je een balans tussen de principes KISS en DRY?

Het optimale evenwicht wordt bereikt door een bewuste keuze. KISS richt zich op eenvoud en duidelijkheid van de code in een specifieke context. DRY streeft ernaar redundantie en herhaling te elimineren. Overmatig naleven van DRY kan leiden tot te abstracte en complexe code, wat KISS schendt. Omgekeerd kan het negeren van DRY ten gunste van de "meest eenvoudige" oplossing leiden tot duplicatie, wat het onderhoud bemoeilijkt.

Belangrijke punten:

• Context: Pas DRY toe wanneer herhaling leidt tot potentiële wijzigingen op meerdere plaatsen of de begrijpelijkheid bemoeilijkt door redundantie.
• Abstractie: Vermijd voorbarige of overmatige abstractie die de code minder begrijpelijk maakt, zelfs zonder herhaling.
• Leesbaarheid: Geef de voorkeur aan leesbaarheid en eenvoud waar DRY kan leiden tot complexe constructies of niet-voor de hand liggende verbanden.

Voorbeeld:

Herhalende codeblok dat eenvoudigweg een bericht weergeeft:

# Zonder DRY - schendt als berichten overal worden gewijzigd
print("Hello, World!")
# ... veel code
print("Hello, World!")

# Met DRY, maar mogelijk overbodig voor een eenvoudig bericht
def print_hello():
  print("Hello, World!")

# ... veel code
print_hello()
# ... veel code
print_hello()

Als het bericht nooit verandert, is de variant zonder DRY eenvoudiger te begrijpen. Als de berichten dynamisch zijn of onderhevig aan wijzigingen, is de functie print_hello gerechtvaardigd.

Conclusie: Vind een gulden middenweg: verwijder belangrijke herhalingen die in de toekomst problemen kunnen veroorzaken, maar niet ten koste van onnodige complexiteit of slechtere leesbaarheid van de code vandaag.