Leg het concept van verticale schaalvergroting uit in systemen en in welke situaties het wordt toegepast.

Verticale schaalvergroting betekent het vergroten van de capaciteit van één server of knooppunt in het systeem door het toevoegen van bronnen: processors, RAM, schijfruimte, enz.

Het wordt toegepast wanneer:

• Het verbeteren van de prestaties van een bestaande server zonder de architectuur van de applicatie te wijzigen.
• Het systeem niet is ontworpen voor gedistribueerd werk of moeilijk horizontaal schaalbaar is.
• Een snelle prestatieverbetering vereist is zonder complexe clustering oplossingen.

Bijvoorbeeld, als je een database op één server hebt en de belasting neemt toe, kun je het aantal CPU-kernen en de hoeveelheid geheugen verhogen om de verwerking van verzoeken te versnellen.

Nadelen van verticale schaalvergroting:

• Er is een fysieke limiet aan de bronnen van één server.
• Krachtige hardware kan duur zijn.

In tegenstelling tot horizontale schaalvergroting (nieuwe servers toevoegen), is verticale schaalvergroting eenvoudiger uit te voeren, maar minder flexibel bij hoge belasting.