Wat is het verschil tussen absolute en relatieve positionele embeddings?

Absolute en relatieve positionelembeddings zijn manieren om de positie van tokens in een sequentie te coderen voor transformer-modellen.

• Absolute positionelembeddings wijzen aan elke positie een vaste vector toe, die niet afhankelijk is van andere posities. Bijvoorbeeld, positie 1 wordt altijd gecodeerd met één vector, positie 2 met een andere. Dit stelt het model in staat de exacte positie van de token te kennen.

• Relatieve positionelembeddings coderen de relatieve afstand tussen tokens, in plaats van hun absolute posities. Dit helpt het model om de relaties tussen tokens beter te begrijpen, onafhankelijk van hun absolute positie, wat nuttig is voor generalisatie naar sequenties van verschillende lengtes.

Relatieve embeddings verbeteren vaak het vermogen van het model om te generaliseren en context te begrijpen, vooral bij taken waar de relaties tussen tokens belangrijker zijn dan hun vaste positie.