Kan een atrous (uitgerekte) convolutie ooit een pixel in de originele afbeelding nooit gebruiken?

Atrous (dilated) convolutie vergroot het perceptieveld van de filter door pixels over te slaan tussen de elementen van de convolutiekern. Echter, als we een enkele laag met een vaste invoergrootte en convolutieparameters beschouwen, kan theoretisch elke pixel van de invoerafbeelding worden gebruikt, maar niet noodzakelijk — dit hangt af van de grootte van de invoer, de stride, de grootte van de kern en de dilatatiefactor.

Als de dilatatiefactor te groot is en de invoergrootte klein, kunnen sommige pixels niet onder de convolutiekern vallen in geen enkele positie, dus worden ze niet gebruikt in de berekeningen. Dit is vooral merkbaar bij grote dilataties en kleine invoerafbeeldingen.

Dus, in het algemeen, kan atrous convolutie sommige pixels van de oorspronkelijke afbeelding niet gebruiken, als de parameters van de convolutie en de invoergrootte zodanig zijn dat deze pixels niet onder de kern vallen in geen enkele verschuiving.

Voorbeeld: voor een 1D-signaal van lengte 10, een kern van grootte 3 en een dilatatie van 4, kijkt de kern naar de posities [i, i+4, i+8]. Bij i=0 zijn dit de posities 0,4,8; bij i=1 zijn dit 1,5,9; en bij i=2 zijn dit 2,6,10 (buiten de grenzen). De pixel met index 3 wordt in geen enkele positie gebruikt.