Is het waar dat primitieve datatypes altijd in de stack worden opgeslagen en referentietypen in de heap?

Het is niet altijd correct.

Het opslaan van primitieve datatypes en referenties naar objecten hangt af van de context:

• Lokale variabelen:

  • Primitieve datatypes die als lokale variabelen binnen methoden worden gedeclareerd, worden meestal op de stack opgeslagen.
  • Referenties naar objecten die als lokale variabelen worden gedeclareerd, worden ook op de stack opgeslagen. De objectinstanties zelf bevinden zich op de heap.

• Velden van objecten (instantievariabelen):

  • Primitieve datatypes die velden van objecten zijn, worden op de heap opgeslagen als onderdeel van het object zelf.
  • Referenties naar andere objecten die velden van objecten zijn, worden ook op de heap opgeslagen als onderdeel van het object. De verwezen objecten bevinden zich ook op de heap.

• Statische variabelen:

  • Statische variabelen (zowel primitief als referentie) worden opgeslagen als onderdeel van de klassegegevens in een geheugenruimte die vaak PermGen wordt genoemd (voor Java 8) of Metaspace (Java 8 en hoger), maar dit verschilt conceptueel van de call stack voor lokale variabelen.

• Escape-analyse:

  • De JVM kan een optimalisatie toepassen genaamd Escape Analysis. Als de JVM bepaalt dat een object dat in een methode wordt gemaakt niet "ontsnapt" buiten die methode (d.w.z. niet toegankelijk wordt van buitenaf), kan dat object direct op de stack worden gealloceerd in plaats van op de heap (Scalar Replacement). Deze optimalisatie voorkomt de overhead van garbage collection voor dergelijke objecten.

Dus, hoewel lokale primitieve variabelen en referenties naar objecten op de stack worden opgeslagen, worden de objectinstanties zelf altijd op de heap opgeslagen, en de velden van de objecten bevinden zich ook op de heap samen met het object. Optimalisaties zoals Escape Analysis kunnen dit gedrag in uitzonderlijke gevallen wijzigen.