Wat is UML? Wat zijn 'diagram', 'notatie' en 'metamodel' in UML?

UML (Unified Modeling Language) is een gestandaardiseerde taal voor het visualiseren, specificeren, bouwen en documenteren van artefacten van softwaresystemen.

• Diagram — grafische weergave van delen van het UML-model. Toont een verzameling elementen van het model en de relaties tussen hen vanuit een bepaald perspectief of doel.
• Notatie — verzameling grafische elementen (symbolen, lijnen, figuren) en regels voor het gebruik ervan bij het maken van diagrammen. Bepaalt hoe de elementen van het model eruitzien op het diagram.
• Metamodel — formele beschrijving van de UML zelf. Bepaalt de abstracte syntactische en semantische structuur van UML. In wezen is het een "model van modellen": het beschrijft welke elementen in een UML-model kunnen bestaan, hoe ze verbonden kunnen worden en wat hun betekenis is.

Het UML-metamodel heeft een meerlagige structuur, vaak beschreven als M0, M1, M2, M3, waar:

• M0 — echte objecten of gegevens tijdens runtime.
• M1 — model van een concreet systeem, beschreven in UML. Dit is het gebruikersmodelniveau.
• M2 — het eigen UML-metamodel. Beschrijft de syntax en semantiek van de UML-taal (bijvoorbeeld klassen, attributen, associaties als taalonderdelen).
• M3 — metamodel. Taal waarin het UML-metamodel wordt beschreven (bijvoorbeeld, MOF - Meta-Object Facility).