Wat zijn creational design patterns?

De creational patterns zijn patronen die het proces van het instantieren abstraheren, waardoor het systeem onafhankelijk wordt van hoe en wanneer objecten worden gemaakt.

Belangrijke creational patterns:

• Abstracte Fabriek (Abstract Factory): Biedt een interface voor het creëren van families van gerelateerde of afhankelijke objecten zonder hun concrete klassen te specificeren.
• Bouwer (Builder): Scheidt de constructie van een complex object van zijn representatie, zodat hetzelfde constructieproces verschillende representaties kan creëren.
• Factory Method (Factory Method): Definieert een interface voor het creëren van een object, maar laat subklassen beslissen welke klasse geïnstantieerd wordt. De factory method stelt een klasse in staat om de instantieeractie aan subklassen over te laten.
• Prototype (Prototype): Specificeert de types van objecten die gemaakt kunnen worden met behulp van een prototype en creëert nieuwe objecten door dit prototype te kopiëren.
• Singleton (Singleton): Garandeert dat een klasse slechts één instantie heeft en biedt een globale toegangspunt tot die instantie.

Voorbeelden van gebruik:

• De abstracte fabriek kan gebruikt worden om UI-elementen voor verschillende besturingssystemen te maken (bijvoorbeeld iOS en Android).
• De bouwer is handig bij het maken van complexe objecten met veel configuratie-opties, zoals URLRequest of netwerkconfiguraties.
• De factory method wordt vaak gebruikt in frameworks om views of controllers te maken op basis van hun string-identificatoren.
• Het prototype maakt het mogelijk om efficiënt nieuwe objecten te maken op basis van bestaande, bijvoorbeeld bij het klonen van instanties.
• Singleton wordt gebruikt voor managers zoals URLSession.shared of UserDefaults.standard.

Deze patronen verhogen de flexibiliteit, hergebruik en testbaarheid van de code, door de details van het maken van objecten te verbergen.