Leg uit wat beperkingen betekenen in de context van databases.

In de context van databases zijn constraints regels die op de gegevens in tabellen worden toegepast om hun integriteit en correctheid te waarborgen. De belangrijkste typen constraints:

• PRIMARY KEY — unieke identificator van een record.
• FOREIGN KEY — verwijzing naar een sleutel in een andere tabel, zorgt voor de relatie tussen tabellen.
• UNIQUE — garandeert de uniciteit van de waarde in de kolom.
• NOT NULL — verbiedt het opslaan van lege waarden.
• CHECK — controleert of de waarde aan een bepaalde voorwaarde voldoet.

Bijvoorbeeld, een FOREIGN KEY-constraint staat niet toe dat een record wordt toegevoegd met een niet-bestaand identificator in de gerelateerde tabel, wat het schenden van relaties voorkomt.