Hoe verschillen het Proxy- en Bridge-patroon qua doel en implementatie?

De patronen Proxy en Bridge hebben verschillende doelen en implementatiemethoden:

• Proxy (Vervanger)

  • Doel: controleer de toegang tot een ander object door extra logica toe te voegen (bijvoorbeeld lazy initialisatie, caching, toegangscontrole).
  • Implementatie: er wordt een vervanger-object gemaakt dat dezelfde interface heeft als het echte object en de aanroepen doorgeeft, met toevoeging van het benodigde gedrag.

• Bridge (Brug)

  • Doel: scheid abstractie en implementatie zodat ze onafhankelijk van elkaar kunnen worden gewijzigd.
  • Implementatie: de abstractie bevat een verwijzing naar de interface van de implementatie; concrete implementaties kunnen veranderen zonder de abstractie te wijzigen.

Voorbeeld:

• Proxy wordt gebruikt wanneer controle nodig is over toegang tot een resource-intensief object.
• Bridge wordt toegepast wanneer meerdere varianten van implementatie en abstractie moeten worden ondersteund, bijvoorbeeld verschillende platforms of uitvoerformaten.

Zo richt Proxy zich op toegangscontrole en extra logica rondom het object, terwijl Bridge zich richt op scheiding en onafhankelijke ontwikkeling van abstractie en implementatie.