Hoeveel aparte geheugengebieden kunnen er bestaan in een lopend proces?

Tijdens de uitvoering van een programma worden meestal verschillende hoofdgebieden van het geheugen geïdentificeerd:

1. Stack (Stapel) — gebied voor het opslaan van lokale variabelen en informatie over functieaanroepen. Wordt automatisch beheerd.
2. Heap (Heap) — gebied voor dynamische geheugenallocatie tijdens de uitvoering van het programma.
3. Gegevenssegment (Data segment) — bevat statische en globale variabelen, geïnitialiseerd en niet geïnitialiseerd.
4. Code segment (Text segment) — bevat de uitvoerbare machinecode van het programma.
5. BSS-gebied — deel van het gegevenssegment waar niet-geïnitialiseerde globale en statische variabelen worden opgeslagen.

Op deze manier kunnen ongeveer 4-5 hoofdgebieden van het geheugen worden geïdentificeerd die tijdens de uitvoering van het programma bestaan. Op iOS, net als in andere systemen, worden deze gebieden geïmplementeerd met inachtneming van de architectuur en de beveiliging van het besturingssysteem.